712
گم شدم. حل شدم تو خودم و ذهنیاتم.
hey you از گروه pink floyd دبوانه کننده ست. و هم چنین Lost control از Anathema
من دارم چیکار می کنم...؟ در واقع، چرا هیچ کاری نمی کنم؟
دلم برای خودم می سوزه... یه خلا های بزرگی توی زندگی و شخصیتم هست که هنوز نتونستم پرشون کنم.
چرا انقدر ضعیفم من؟ چرا نمی تونم درست فکر کنم؟
همیشه حسرت داشتن یه مشاور خوب رو داشتم...
همه می گن دوره ارشد فقط استاد پروژت مهمه. حالا به جایی رسیدم که هنوز استاد پروژه تعیین نکردم و ظرفیت اساتید دونه به دونه در حال پر شدنه.
هنوز نتونستم تصمیم بگیرم چیکار می خوام بکنم... دیر شده... اشتباه کردم و دیر شده... خیلی اشتباه کردم...
اما دیگه بیشتر از این نمیتونم دست دست کنم. باید فردا برم پیش یکی از اساتید. جوابش که معلوم شد باید سه شنبه برم پیش اون یکی اساتید...
واقعیت اینه که ایده آل هام رو پیدا نکردم... تازه شناختم داره تکمیل می شه... نمی دونم. خیلی خیلی گیجم...
می دونم دارم تموم زحمت هامو به باد می دم... دارم به خودم آسیب بزرگی می زنم...
نمی دونم فکر کردن به این سلول های بنیادی لعنتی کار درستیه یا نه.
چی می خوام از زندگیم؟ هوم؟ چی می خوام؟
تموم زتدگیم شده مثل این که هندزفری به گوش و با کفشای کتونی در حال دویدن آرام روی یه دایره ام.
باید دست از مرور گذشته ها بردارم. باید دست از فکر کردن به آینده بردارم.
نباید از انتخاب بترسم... نباید از انتخاب بترسم... نباید از انتخاب بترسم...
باید قبول کنم که دست از دوست داشتن همه چی بردارم. باید یه چیزی رو انتخاب کنم و تا تهش برم.
خسته شدم از خودم. از انتخاب نکردن ها. از ترسیدن هام. از احتیاط های بیخودم. از همه جانبه فکر کردن هام.
از مقایسه کردن. از اینکه فکر کنم چی رو از دست دادم و واسه چی هنوز فرصت دارم...
من از زندگی لعنتیم خسته شدم.
دلم استراحت می خواد...
چرا من هیچ وقت راضی و قانع نیستم؟ چرا همیشه انتظاراتم داره سقف رو می گذرونه؟
من به دنبال چی هستم اصلن؟ انتظاراتم چیه؟ چه زندگی ای می تونه منو شاد و خوشحال نگه داره؟
آیندم رو چه جوری تصویر می کنم...؟
من از خودم و تصوراتم خسته ام.
می خوام رها شم از خودم. می خوام دست از فکر کردنای بی نتیجه بردارم و دست به عمل بزنم...
تا کی باید نصویرای دور بسازم؟
کی وقت زندگی می رسه؟ کی به خوشبختی می رسم؟
کی آسوده می شم از این همه فشار عصبی؟
تا کی قراره همین طور مزخرف و در حال حساب و کتاب دو دو تا چهار تا بگذره...
این دنیا واسه من چی داره...؟
یه عااااالمه حسرت...