دومان

بغض غم... بغض شادی...

۹۰ را دوست داشتم. تو را به دنیا آوردم گیلی.

اما خب... هیلا هم همین ۹۰ بود که رفت.

بدی مرگ این است که هر چه هم دلتنگ شوی... فقط می توانی دلتنگ شوی...

این جاهاست می خواهم بگویم ۹۰ لعنتی... اما خب... بود دیگر. گذشت.

خوبی هایش ۱۸ تیر بود و ۲۴ اش و آن ۴ آذر طلایی. خیلی های دیگر هم بوده ها. یادم نباشد شاید الان. از جمله ۱۳ مهر را.

خوش حالم گیلی. که لحظه تحویل سال چشم هام را می بندم و عاشقی می کنم فقط.

۹۰ را می گذارم تجربه. یه عالمه دوست - آشنا. چقدر دنیاهای جدید. متفاوتی هایش.

۹۱ بوی خوبی دارد انگار. هوم؟ من برای خیلی ها دعا می کنم.

بی هیچ برنامه ای باز. آینده رسید.

نوروزم مبارک گیلی.